من عاشقانه برای تو خواندم

اما من هنوزهم فقط به خاطر تو ماندم و تو ندیدی که من تنها مانده ام

اخه تو چرا ازیاد وخاطرات نمیروی چرا هر وقت خواستم تو را فراموش کنم .....

...

باز دلتنگت شدم ..باز قلب کوچکم برای تو میزدو چه سخت بود برایش که دوری تو را در در

دلش فریاد کند

اری شنیدم که دیواره ی قلبم بعد از تو انقدر فریاد کشید انقدر غم دوریت را درونش ریخت که

 تکه تکه شد

حس میکنم که هنوز هم گهگاهی فریاد که نه نمیتوانم بگویم فریاد اخر رمقی برایش نمانده

 که دوریت را فریاد کند

فقط میدانم که هنوز قلبم در ضربان است و  زمانی انقدر نتد میزند که حس میکنم دلش برای

تو

 بیتاب است

میدانی کودک  درونم نیز تو را میخواهد ان همه سرزنشهای تو ان همه عصبانیت تو را که اگر

کار کودکانه ای میکرد..انقدر نصیحتش میکردی

تا دست از کار کودکانه اش بکشد و هر بار چشمی میگفت تا تو ارام گیری اما باز دیدار بعد

کاری میکرد تا تو عصبانی شوی و لب به شکایت باز کنی

وچه زمان زیبایی برایش بود وقتی تو روبرویش مینشستی تا کمی بیشتر به حرفهایت گوش

کند تا ارامتر شود و دست از بازیگوشی بر دارد

اما چرا ...من انقدر تو را دوست داشتم که به خاطر چند لحظه بیشتر با تو هم سخن شدن باز

 کار بچگانه ای میکردم تا تو بازهم مرا سرزنش کنی

و من میدیدم در که چشمانت چه حرفهایی که تو نگفتی اما او گفت حتی   بیشتر از زمانی که

سکوت میکردی

میدانی چرا دوست داشتم سرزنشم کنی نمیدانی اما من خوب میدانم که چشمانت ان چیزی

را میگفت که دوست نداشتی به زبان بیاوری

و هر بار که عصبانیت میکردم کمتر به چشمانم نگاه میکردی ... اما من دیدم انچه را که تو

دوست نداشتی ..

اما فقط نمیدانم چرا رفتی و مرا تنها گذاشتی. ..............؟؟

دوست دارم نمیدانم چرا....شاید اینگونه بهتر باشد دیگر نمیخواهم دلیل دوست داشتنم را

حتی خودم بدانم فقط میخواهم تا ابد دوستت داشته باشم

مهربانم .. خیلی مواضب خودت باش عزیزم ....